Skip to content

MIA IΣΤΟΡΙΑ ΗΡΩΙΚΗ,ΠΟΥ ΚΑΜΑΝ ΦΟΙΤΗΤΑΔΕΣ

Νοέμβριος 16, 2009

Mαντινάδα,αφιερωμένη στο Πολυτεχνείο,του ΑΝΚΑΝ,από το tvxs

Μια ιστορία ηρωική 
που κάμαν φοιτητάδες 
κάνω αρχή να σασε πώ 
με λίγες μαντινάδες 

Πάνε ‘που τότες σκιάς κι εδά 
τριανταέξε χρονοι 
μικιό κοπέλι ήμουνε 
και δε με ζώναν πόνοι 

Φτώχεια μα και διχόνοια 
όλους μας είχε φάει 
Και ξένος την πατρίδα μας 
τάχα να τη φυλάει 

Τότες που λέτε είχαμε 
παλάτι στην Ελλάδα 
και βασιλέα κι αυλικούς 
που θέταν στη..λιακάδα! 

Είχαμε και στρατιωτικούς 
ταγμένους στο πλευρό μας 
μα ως φάνηκε ..καλύτερα 
να χαμε τον οχτρό μας!! 

Μια ταχινή του ’67 
τα τάνκς και τα κανόνια 
πήρανε και μας..τύλιξαν 
σα να’μαστε σεντόνια! 

Και τότεσας αρχίνηξε 
σας λέω κι’όχι αστεία 
ξύλο ,βασανιστήρια 
φάκελοι κι εξορία 

Δεν είπρεπε να κουβεντιάς 
ούτε ν’αναστοράσαι 
Δημοκρατία κι εκλογές 
καθόλου μη θυμάσαι!! 

Κλείσαν τσ’εφημερίδες μας 
συλλάβαν τσοι συνθέτες 
ηθοποιούς ,τραγουδιστές 
εισαγγελείς κι εφέτες! 

Μονάχοι εζυμώνανε 
μονάχοι ξεφουρνίζαν 
μονάχοι κόβαν το ψωμί 
μονάχοι το μπουκίζαν! 

Μα ..πως να ζήσει ο λαός 
μόνο με το ψωμί ντως 
με ξύλο και με απειλές 
σκλάβος στη δούλεψη ντως!! 

Αλυσοδεμένος σε σκηνές 
σε υπόγεια ξεχασμένος 
Μέσα στον τόπο του σκυφτός 
κι αδικοσκωτομένος! 

Μα μες το χαλασμό αυτό 
βρίσκουνται παληκάρια 
και ξεδοντιάζουν το θεριό 
με πράξεις σα λιοντάρια! 

Νίκος Παππάς ο πλοίαρχος 
Αδέρφια Παναγούλη 
και ο σπυρίδων Μουστακλής 
Κι άλλοι!Γενναίοι ούλοι!! 

Δε φτάνουνε πολλές γραμμές 
όλους για να τιμήσω 
Να τους χρωστώ ένα κερί
μια θύμηση θ’αφήσω! 

Ετσι ..με ξύλο και βρισιές 
τα χρόνια μας κυλούσαν 
Ποιός να μιλήσει;Τι να πεί; 
Φεύγανε και σιωπούσαν! 

Και ποιός να βάλει την αρχή 
όλους να τσοι ξηλώσει 
και ώσαμε τη θάλασσα 
να τσι…αποκολώσει!! 

Κι ήρθε ο Φεβρουάριος του 73 
οι φοιτητές πιαστήκαν 
εις τη σχολή τη Νομική 
μόνοι ταμπουρωθήκαν 

Κι ύστερα το Νοέμβριο 
εις το Πολυτεχνείο 
το τελευταίο ..χτύπημα 
‘ητανε στο θηρίο!!! 

Αντρες γυναίκες,φοιτητές 
και μαθητές ακόμα 
Μ’ένα τραγούδι,μια μπογιά 
κι ένα φιλί στο στόμα!! 

Ταμπουρωθήκαν κι’έλεγαν 
«αδέρφια στρατιώτες» 
εργάτες και νοικοκυρές 
υπάλληλοι κι αγρότες 

Σαν θέλετε απ’το τύρρανο 
όλοι ν’απαλλαγείτε, 
εμείς τσι πόρτες κλείσαμε 
κι ελάτε να μας βρείτε! 

Σάββατο ξημερώματα 
οι τύρρανοι προστάξαν 
τα σιδερένια τους θεριά 
στην πύλη παρατάξαν! 

Δε φοβηθήκαν τα παιδιά 
σαν τι να φοβηθούνε!! 
Λίγα’χανε να χάσουνε 
αλλά πολλά να βρούνε 

Εψυχανεμιστήκανε! 
Πιάσανε τα τραγούδια 
σκαλώσανε στα κάγκελα 
σαν του κισσού λουλούδια! 

Κλείσανε πόρτες και κλειδιά 
στη λευτεριά χαρίσαν 
δώρο τση κάμαν το κορμί 
σαν τηνε απαντήσαν!! 

Αφιερωμένες με πολλή αγάπη και σεβασμό 
σ’όλους και όλες που αντάλλαξαν τη ζωή τους μ’ένα όνειρο! 

ΑνΚαν
Advertisements
One Comment leave one →
  1. Φοίβη permalink
    Νοέμβριος 16, 2009 6:22 μμ

    Δεν ξέρω…
    Να ευχηθώ για το Φλεβάρη του 2010 να γραφτεί μια νέα αντίστοιχη μαντινάδα?
    Θα με πάρουν για ξανθιά πάλι…

    Οφού!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: